Νευρογραμματικά γλωσσικά χαρακτηριστικά

- Η ύπαρξη πολλαπλών αντωνυμιών που αναφέρονται σε μία μόνο γραμματική προσωπικότητα — για παράδειγμα, το πρώτο πρόσωπο «εγώ» που αναπαρίσταται μέσω διαφορετικών μορφών όπως το Πρώτο Εγώ, το Δεύτερο Εγώ ή το Τρίτο Εγώ (I1, I2, I3, …)

Σε αυτό το σύστημα, μία γραμματική προσωπικότητα (όπως το πρώτο πρόσωπο «εγώ») μπορεί να αναπαρίσταται από δύο ή περισσότερες διαφορετικές αντωνυμίες — καθεμία αντιστοιχώντας σε διαφορετική χρονική, συναισθηματική ή γνωστική λειτουργία. Για παράδειγμα: Πρώτο Εγώ, Δεύτερο Εγώ και Τρίτο Εγώ.

- Το γλωσσικό σύστημα χρησιμοποιεί συγκεκριμένες αντωνυμίες πρώτου προσώπου για παρελθόν, παρόν και μέλλον, καθεμία αναγνωριζόμενη με ένα ξεχωριστό όνομα.

- Η έκφραση μιας συγκεκριμένης συναισθηματικής κατάστασης ή δράσης με πολλαπλούς τρόπους δείχνει ότι κάθε τρόπος έκφρασης μπορεί να μετατοπίσει την ενεργή περιοχή του εγκεφάλου από μία περιοχή σε μια άλλη (η ικανότητα έκφρασης μιας δεδομένης συναισθηματικής κατάστασης ή δράσης μέσω πολλαπλών γλωσσικών μορφών).

- Η χρήση πολλών συνώνυμων λέξεων για την έκφραση ενός ρήματος ή μιας συναισθηματικής έννοιας αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό της γλώσσας. Κάθε συνώνυμο προκαλεί μια ελαφρώς διαφορετική απόχρωση ή αισθητηριακή συσχέτιση. Για παράδειγμα, στα αγγλικά, οι λέξεις listening και hearing αναφέρονται και οι δύο στην ακουστική αντίληψη, αλλά διαφέρουν ως προς την πρόθεση και τη γνωστική εμπλοκή: το listening συνεπάγεται ενεργή προσοχή, ενώ το hearing υποδηλώνει παθητική λήψη. Αυτή η διάκριση αντικατοπτρίζει τον τρόπο με τον οποίο φαινομενικά συνώνυμες λέξεις επεξεργάζονται σε διαφορετικές περιοχές του εγκεφάλου, καθεμία με τα δικά της λειτουργικά χαρακτηριστικά. Παρόλο που οι δύο λέξεις μοιράζονται ένα γενικό νόημα — την ακουστική αντίληψη — ενεργοποιούν διαφορετικά συστήματα νευροδιαβιβαστών και εμπλέκουν διαφορετικές εσωτερικές γνωστικές προσωπικότητες που είναι υπεύθυνες για την επεξεργασία. Αυτό υποδηλώνει μια βαθύτερη νευρογνωστική διαφοροποίηση πίσω από τις λεπτές γλωσσικές διαφορές.