Πώς γεννήθηκε το Neurogrammind
Στην κουρδική γλώσσα κουρμαντζί, κάθε γλωσσική προσωπικότητα στη συνομιλία εκπροσωπείται από δύο διακριτές αντωνυμίες πρώτου προσώπου. Καθεμία από αυτές τις αντωνυμίες διαθέτει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά και εκφραστικές δυνατότητες. Για παράδειγμα, το πρώτο ενικό πρόσωπο δεν εκφράζεται από μία μόνο μορφή του «εγώ», αλλά από δύο: αυτό που αποκαλώ το Πρώτο Εγώ και το Δεύτερο Εγώ.
Όταν συνέκρινα αυτές τις δύο αντωνυμίες με τις κλασικές ψυχαναλυτικές δομές του Φρόιντ—δηλαδή το Εκείνο (Id) και το Εγώ (Ego)—παρατήρησα κάτι αξιοσημείωτο: αυτές οι αντωνυμίες διέπονται από πολύ συγκεκριμένους και σύνθετους γραμματικούς κανόνες που τους προσδίδουν διαφορετικές γνωστικές και λειτουργικές ιδιότητες. Κάθε αντωνυμία φαίνεται να λειτουργεί με διαφορετική αίσθηση του χρόνου, του συναισθήματος και της δράσης, υποδηλώνοντας μια υποκείμενη δομή που είναι ταυτόχρονα γλωσσική και ψυχολογική.
Αυτή η ανακάλυψη με οδήγησε να διερευνήσω τη νευρωνική βάση αυτών των λειτουργιών. Άρχισα να εξερευνώ πώς αυτά τα γραμματικά μοτίβα και οι αντωνυμικές δομές επεξεργάζονται στον εγκέφαλο και ποιες περιοχές εμπλέκονται στον συντονισμό τους. Τελικά, αυτή η πορεία με οδήγησε στην ταυτοποίηση νευροδιαβιβαστών που ενδέχεται να παίζουν ρόλο σε αυτές τις δυναμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ γλώσσας και νόησης.
Έτσι γεννήθηκε η θεωρία Neurogrammind: στο σημείο τομής της γλώσσας, της ψυχολογίας και της νευροεπιστήμης—ένα νέο μοντέλο για να κατανοήσουμε πώς ο νους μας μιλά, σκέφτεται και αντιλαμβάνεται τον εαυτό μέσω της γραμματικής.
Enzar Sharif Salih
Στην κουρδική γλώσσα κουρμαντζί, κάθε γλωσσική προσωπικότητα στη συνομιλία εκπροσωπείται από δύο διακριτές αντωνυμίες πρώτου προσώπου. Καθεμία από αυτές τις αντωνυμίες διαθέτει τα δικά της μοναδικά χαρακτηριστικά και εκφραστικές δυνατότητες. Για παράδειγμα, το πρώτο ενικό πρόσωπο δεν εκφράζεται από μία μόνο μορφή του «εγώ», αλλά από δύο: αυτό που αποκαλώ το Πρώτο Εγώ και το Δεύτερο Εγώ.
Όταν συνέκρινα αυτές τις δύο αντωνυμίες με τις κλασικές ψυχαναλυτικές δομές του Φρόιντ—δηλαδή το Εκείνο (Id) και το Εγώ (Ego)—παρατήρησα κάτι αξιοσημείωτο: αυτές οι αντωνυμίες διέπονται από πολύ συγκεκριμένους και σύνθετους γραμματικούς κανόνες που τους προσδίδουν διαφορετικές γνωστικές και λειτουργικές ιδιότητες. Κάθε αντωνυμία φαίνεται να λειτουργεί με διαφορετική αίσθηση του χρόνου, του συναισθήματος και της δράσης, υποδηλώνοντας μια υποκείμενη δομή που είναι ταυτόχρονα γλωσσική και ψυχολογική.
Αυτή η ανακάλυψη με οδήγησε να διερευνήσω τη νευρωνική βάση αυτών των λειτουργιών. Άρχισα να εξερευνώ πώς αυτά τα γραμματικά μοτίβα και οι αντωνυμικές δομές επεξεργάζονται στον εγκέφαλο και ποιες περιοχές εμπλέκονται στον συντονισμό τους. Τελικά, αυτή η πορεία με οδήγησε στην ταυτοποίηση νευροδιαβιβαστών που ενδέχεται να παίζουν ρόλο σε αυτές τις δυναμικές αλληλεπιδράσεις μεταξύ γλώσσας και νόησης.
Έτσι γεννήθηκε η θεωρία Neurogrammind: στο σημείο τομής της γλώσσας, της ψυχολογίας και της νευροεπιστήμης—ένα νέο μοντέλο για να κατανοήσουμε πώς ο νους μας μιλά, σκέφτεται και αντιλαμβάνεται τον εαυτό μέσω της γραμματικής.
Enzar Sharif Salih