Tipare të rëndësishme unike

• Ekzistenca e disa përemrave që i referohen një personaliteti të vetëm gramatikor; për shembull, veta e parë "unë" e përfaqësuar përmes formave të ndryshme si Vetja e Parë, Vetja e Dytë ose Vetja e Tretë (I1,I2,I3,…).

Në këtë sistem, një personalitet i vetëm gramatikor (si veta e parë "unë") mund të përfaqësohet nga dy ose më shumë përemra të ndryshëm — secili që korrespondon me një funksion të ndryshëm kohor, emocional ose kognitiv. Për shembull: Vetja e Parë, Vetja e Dytë dhe Vetja e Tretë.

Shembull në kurdisht (kurmanji): (I1: MIN , I2: EZ , I3: MIN D , …)

• Sistemi gjuhësor përdor përemra të veçantë të vetës së parë për kohën e kaluar, të tashmen dhe të ardhmen, secili i identifikuar me një emër të veçantë.

Shembull në kurdisht (kurmanji): (I1: MIN për të kaluarën, I2: EZ për të tashmen, I3: MIN D për të ardhmen, …)

Karakteristika të përbashkëta

• Shprehja e një emocioni ose veprimi të veçantë në mënyra të ndryshme tregon se çdo mënyrë shprehjeje mund të zhvendosë rajonin aktiv të trurit nga një zonë në një tjetër.
• Përdorimi i disa fjalëve sinonime për të shprehur një folje ose koncept emocional është një tipar i zakonshëm i gjuhës. Çdo sinonim krijon një nuancë ose lidhje ndijore paksa të ndryshme. Për shembull, në anglisht fjalët "listening" dhe "hearing" i referohen perceptimit dëgjimor, por ndryshojnë në qëllim dhe përfshirje kognitive: "listening" nënkupton vëmendje aktive ndërsa "hearing" sugjeron pranimin pasiv. Ky dallim tregon se fjalë që duken sinonime përpunohen në rajone të ndryshme të trurit, secila me karakteristikat e veta funksionale. Edhe pse mund të kenë një kuptim të përgjithshëm të ngjashëm, ato aktivizojnë sisteme të ndryshme neurotransmetuesish dhe përfshijnë personalitete të ndryshme kognitive të brendshme në përpunim. Kjo sugjeron një diferencim më të thellë neurokognitiv pas variacioneve të holla gjuhësore.

Autor: Enzar Sharif Salih